
“In één keer staat je hele leven op de kop”
“Ik ben Norman Verstappen, 56 jaar, werkzaam bij de politie en ik geef daar trainingen gevaarsbeheersing aan diverse bijzondere eenheden binnen de politie. Denk daarbij aan bijvoorbeeld de mobiele eenheid, de aanhoudingseenheid en de bewakingseenheid. Dit zijn veelal landelijke trainingen en oefeningen. Daar trainen we eigenlijk alles wat met geweld te maken heeft: van bevoegdheden en procedures tot aanhoudings- en zelfverdedigingstechnieken en het schieten.”
Zijn werk is fysiek, dynamisch en verspreid over uiteenlopende locaties: oefenterreinen, defensieterreinen en trainingsfaciliteiten die lang niet altijd rolstoeltoegankelijk zijn. Anderhalf jaar geleden veranderde alles.
“Ik heb 1,5 jaar geleden door een val van een keukentrapje een hoge dwarslaesie opgelopen. Toen was ik vanaf mijn schouders naar beneden helemaal verlamd. Ik kon eigenlijk alleen op mijn rug liggen en mijn ogen draaien en praten, meer niet.” “Ja, dan staat in één keer je hele leven op de kop.”
Revalideren met een doel
Norman koos bewust voor een intensief revalidatietraject. “Mijn doel was om lopend de revalidatiekliniek te verlaten. En dat is gelukt, weliswaar met een kruk, maar ik kan weer kleine stukjes lopen. Voor grotere afstanden ben ik wel afhankelijk van een elektrische rolstoel.”
Die vooruitgang gaf hem vrijheid. Hij kan weer autorijden, zelfstandig op pad en trainingen en oefeningen bezoeken. En daar begon de volgende uitdaging.
“Met die andere rolstoel was het één groot drama”
Via de WMO kreeg Norman een elektrische rolstoel. “Dat was voor mij echt drie keer niks. Massieve banden, 6 kilometer per uur, groot en lomp. Als je over een klinkerweggetje reed, dan trillen echt de vullingen uit je kiezen.”
Binnen de revalidatiekliniek werkte het, maar voor de uitvoering van zijn werk totaal niet. “Als je naar buiten moet, dat was echt één groot drama.”
Zijn werk vraagt mobiliteit op zand, grind, grasvelden en soms door het bos, maar ook binnen in leslokalen of in panden. Met zijn eerdere rolstoel kon hij zich niet zelfstandig verplaatsen en had hij overal hulp bij nodig. “Dan sta je echt letterlijk langs de kant te kijken en voel je je beperkt en zielig. Ik wil zelfstandig zijn.”
De zoektocht naar een oplossing die past bij een actief leven
Omdat zijn rechterarm minder kracht heeft, was een handbewogen rolstoel geen optie. Een scootmobiel bleek te groot voor binnen en onpraktisch voor transport.
Samen met zijn ergotherapeut ging hij gericht op zoek naar een rolstoel die past bij hem en zijn werkomstandigheden. We hebben verschillende mogelijkheden bekeken en zelfs een oefenparcours gereden met verschillende ondergronden en drempels om alles goed te kunnen uitproberen. Ze kwamen uit op een balansrolstoel.
“Op het moment dat ik in een balansrolstoel ging zitten, voelde het meteen: dit is gewoon wat ik zoek. Hij is actief, geschikt voor binnen en buiten en heeft een hele andere uitstraling.”
De keuze viel uiteindelijk op de Genny Zero MD.
UWV en Meyra: investeren in inzetbaarheid
Toen Norman hoorde wat de Genny kostte, dacht hij: “Heb ik weer, heb ik iets leuks gevonden…”
Maar tijdens het werkplekonderzoek van het UWV werd al snel duidelijk dat het hier niet ging om een luxe keuze, maar om een passende oplossing. “De UWV-medewerkster heeft de hele ochtend met mij in een golfkarretje rondgereden. Ze zei: dit kan gewoon niet met de rolstoel die jij nu hebt.”
Hoewel de Genny Zero MD een hoogwaardige mobiliteitsoplossing is, is de investering vergelijkbaar met andere elektrische rolstoelen met uitgebreide functionaliteiten. Het verschil zit in de inzetbaarheid en de manier waarop iemand kan blijven participeren.
De conclusie van het UWV was helder: “Op langere termijn is de aanschafprijs gewoon te verwaarlozen. Het scheelt zoveel als we jou gewoon aan het werk kunnen houden. Dus daar moet je niet wakker van liggen. Wij betalen dat gewoon vanuit het UWV.”
Hier werd niet gekeken naar de goedkoopste oplossing, maar naar een oplossing die passend is en duurzame inzetbaarheid mogelijk maakt.
Terug in het veld
Wat betekent de Genny concreet in zijn werk? “Nu doe je gewoon weer actief mee.”
Hij beweegt zelfstandig over trainingslocaties, kan rondom voertuigen manoeuvreren en over verschillende ondergronden rijden. “Hij is voor binnen heel compact en klein. Je kunt makkelijk draaien om zijn as. Echt ideaal.”
Ook de zithoogte maakt verschil. “Met die andere rolstoel moest ik steeds omhoogkijken als mensen om me heen stonden. Dan kreeg ik echt last van mijn nek. Dat heb ik nu niet.”
Waardigheid en uitstraling
De impact is niet alleen praktisch. “Het heeft echt gewoon één grote meerwaarde om weer deel uit te maken van het gehele proces. En dat is niet alleen om van A naar B te komen. Het is ook weer gewoon het mens zijn.”
De reacties zijn veelzeggend. “Als ik in deze aankom rijden, dan is het eerste wat mensen zeggen: wat een gaaf ding. Ik antwoord dan altijd: als je er dan toch één moet, dan maar een leuke.”
Waar hij zich eerder bekeken voelde, voelt hij zich nu gezien. “Je bent echt weer deelgenoot, in plaats van zielig gevonden te worden.”
Voor wie is de Genny Zero MD geschikt?
Norman is realistisch. “Je hebt wel een hele goede rompbalans nodig. En je moet redelijk mobiel zijn om de overstap te maken. Het besturen had ik heel snel onder de knie, maar dat ligt misschien aan mijn achternaam.”
De Genny Zero MD is geen standaardvoorziening, maar een premium mobiliteitsoplossing voor actieve gebruikers die hun zelfstandigheid maximaal willen benutten.
Voor Norman is het precies wat hij nodig heeft. “Met een kruk kan ik kleine stukjes lopen. Maar dit is echt de plus voor de lange afstanden.”
De kern: meedoen
Wat wil hij beleidsmakers en werkgevers meegeven? “Het heeft echt gewoon één grote meerwaarde om weer deel uit te maken van het proces.”
De Genny Zero MD bracht hem niet alleen mobiliteit terug. Het bracht hem terug in beweging. Terug als mens. Terug in zijn vak. Terug in zijn rol als docent. Terug als volwaardig onderdeel van het team. En dát is duurzame inzetbaarheid in de praktijk.